سیمای طبیعی منطقه:
سیمای طبیعی منطقه تشکیل شده از کوهستان به مساحت تقریبا" 26989 هکتار، تپه ماهور (19747 هکتار) ، دق ( 1171 هکتار) و بقیه را مناطق دشتی و زمینهای با شیب ملایم (23634 هکتار) فرا گرفته است.
کوهها و برآمدگیهای عمده منطقه شاسکوه مربوط به دوران دوم و سوم زمین شناسی است که جنس کانیها و سنگهای آن بیشتر از آهک ، دولومیت ، شیست رسوبی ، فیلیت ، کنگلومرا ، ماسه سنگ ، چرت ، ژیپس ، شیل ، مرمریت و بعضا" کانیهای آذرین مثل گرانیت ، کانیهای دگرگون شده و آزبست نیز در بین سایر رسوبات منطقه قابل رؤیت می باشد .
در بین سنگهای رسوبی منطقه فسیلهای متنوعی از نرم تنان و دوکفه ایها مربوط به دورانهای قبل زمین شناسی نیز به چشم می خورد که از لحاظ زمین شناسی و مطالعات علمی بسیار با ارزش محسوب می گردند . شناسایی فسیلها و تشخیص سن دقیق آن نیازمند مطالعات دقیق دیرین شناسی در منطقه می باشد .
بخش کوهستانی ، بیشترین مساحت منطقه را به خود اختصاص داده است . رشته کوه شاسکوه بطول 33 کیلومتر در جهت شمالغربی- جنوبشرقی و در سمت شرق منطقه کشیده شده و مهمترین بخش منطقه از نظر تنوع زیستی میباشد. وجود یالهای ستیغ و دره های عمیق، سوراخها و فرو رفتگیها در محیط کوهستان، زیستگاه خوبی برای انواع گونه های جانوری فراهم کرده است.
وجود جنگلهای تنک بنه و بادام وحشی بعنوان ذخیره گاهی است که از تنوع ژنی قابل ملاحظه ای برخوردار می باشد.

قسمت تپه ماهوری زیستگاه قوچ و میش بوده و در قسمت دشتی میتوان گونه های با ارزش جانوری از قبیل هوبره و زاغ کویری را مشاهده نمود.
